Herhaling en Noaberschap
Het is 1980, Johan is assistent boekhouder bij een middelgroot bedrijf in de Achterhoek. Hij werkt er met plezier, met zijn vrouw woont hij in een buurtschap niet te ver van het bedrijf. Een hele rustige bedachtzame jongeman, niet uitbundig, een prettige beetje onopvallende collega.
Soms kwam een militaire colonne langs het bedrijf. Collega's, van de afdeling verkoop, vonden het dan leuk om naar de afdeling boekhouding op de eerste verdieping te bellen met de mededeling: "De Russen komen!" Johan lag dan al ongeveer onder zijn bureau.
Op een dag vertelt hij dat hij een oproep had gekregen voor een herhalingsoefening, iedereen is verbaasd. De collega's kunnen zich niet voorstellen dat Johan in militairendienst is geweest. Sterker nog ze kunnen geen functie bedenken waar hij, anders dan administrateur, nuttig geweest kan zijn.
Johan is duidelijk aangedaan, hij wordt er nerveus en zelfs emotioneel van toen hij het vertelde. Monter zei hij: "Ik ga niet, al komen ze me halen!"
Dezelfde collega's smeedden een plan, de buurt werd geïnformeerd:
"Johan is al weken niet gezien, niemand weet waar hij is!"
Zoals het in kleine gemeenschappen gaat werkte iedereen mee, tot de directeur van het bedrijf aan toe. Johan mocht zijn groene Kever op een van de straat af niet zichtbare plek parkeren. Hij mocht eerder of later komen, hij werd vrijgesteld van telefoondienst.
Een paar dagen later kwam de militaire politie bij het bedrijf informeren, we waren al gewaarschuwd vanuit de buurt. Het toneelspel begon! Iedereen speelde ontdaan en de militairen werd gevraagd of ze ons ook op de hoogte wilden houden, mochten ze Johan vinden.
Waarschijnlijk waren deze mannen ook niet erg gemotiveerd, ze maakten wat aantekeningen en verdwenen. De buurt bleef nog enige tijd alert op militaire voertuigen, maar we hebben niets meer gezien of gehoord.
De datum van de herhalingsoefening verstreek en langzaamaan werd het leven van Johan weer rustiger.
Maak jouw eigen website met JouwWeb